روزنامه لبناني الانتقاد در گزارشي تحليلي به قلم «حسان ابراهيم» با اشاره به تهديدهاي رژيم صهيونيستي عليه ايران تاكيد كرد: هيچ حمله نظامي به ايران در برنامه اين رژيم قرار ندارد.
الانتقاد، رژيم صهيونيستي را در دو حالت بسيار دشوار ارزيابي كرد و نوشت: به نظر مي رسد اسرائيل در مرحله اي بسيار دشوار قرار دارد و بر سر دو راهي مانده است؛ نخست، راه اقدامي نظامي كه مدت هاست از آن دم مي زند. حمله اي كه ]به زعم سران اين رژيم[ تهديد هسته اي ايران را پايان دهد يا دست كم چند سالي آن را به تاخير بيندازد.
اين روزنامه نوشت: راه دوم هم اين است كه با واقعيت جديد منطقه كنار بيايد؛ واقعيتي كه پيش از اين وجود نداشت و آن وجود قدرت هسته اي ايران است.
الانتقاد با بيان اينكه اقدام نظامي عليه ايران امكانپذير نيست و راه هاي غيرنظامي نيز بي حاصل است افزود: اسرائيل بخوبي مي داند كه در مرحله اي بسيار دشوار در خصوص برنامه هسته اي ايران و راه هاي مقابله با آن قرار گرفته است. جايگاه و موقعيت راهبردي كه ايران در مقايسه با اسرائيل در آن قرار دارد و موقعيت اسرائيل و نقش مرتبط آن با منافع و طرح هاي آمريكا در منطقه، دورنماي خوبي براي ممانعت از تلاش هاي هسته اي ايران از راه هاي نظامي به اسرائيل نمي دهد، حال بگذريم از اين امر كه اسرائيل يقين دارد كه راه هاي غيرنظامي ]مانند تحريم[ بي فايده است، با توجه به اينكه ايران در پيشبرد برنامه هاي خود مصمم است و به هر قيمتي آن را ادامه مي دهد.
براساس اين گزارش، با وجودي كه اسرائيل همچنان تهديدهاي خود را عليه ايران ادامه مي دهد و خوب مي داند كه توان خود و قدرت ايران تا چه حد است ولي عملا اشاراتي از خود نشان داده است كه عقب نشيني آن را مي رساند و نشان مي دهد كه اسرائيل به ويژه كابينه كنوني به نخست وزيري نتانياهو در مقابل حق ايران عقب بنشيند.
الانتقاد تصريح كرد: جديدترين اين اشارت ها در گزارشي در روزنامه ]صهيونيستي[ هاآرتص به قلم تحليلگر اين روزنامه منتشر شد كه اصلا بعيد نيست كه اين اشارت ها را نتانياهو صادر كرده باشد، زيرا كه «الوف» تحليلگر سياسي اين روزنامه به دايره تصميم گيري در اسرائيل نزديك است و حتي از نزديكان شخص نتانياهوست.
علاوه بر اين «عاموس هرئيل» تحليلگر نظامي اين روزنامه كه وي نيز از نزديكان نهادهاي نظامي اسرائيل است، اعلام كرد كه اسرائيل در سال 2004 زمان نخست وزيري آريل شارون فرصتي طلايي را براي حمله به ايران از دست داد زيرا وي مي توانست به ايران حمله كند و برنامه هسته اي ايران را سال ها به تاخير بيندازد ولي ترجيح داد كه اين اقدام را مرتكب نشود.
اين روزنامه صهيونيستي مي افزايد، حمله به تاسيسات هسته اي ايران در آن زمان ممكن بود و هزينه اي اندك داشت و ريسك آن نيز پايين بود، به عكس آنچه واقعيت كنوني ايران نشان مي دهد و قدرت زيادي كه ايران براي تاثيرگذاري مستقيم بر منافع منطقه اي و جهاني آمريكا و همچنين پاسخ نظامي كوبنده به اسرائيل، در اختيار دارد.
