۰
دوشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۰ ساعت ۰۹:۵۳
تأملی بر کشف گور دسته‌جمعی کودکان در کانادا

وقتی مدعیان حقوق بشر ناگهان محو می‌شوند!

وقتی مدعیان حقوق بشر ناگهان محو می‌شوند!
این روزها اخبار دهشتناکی از کانادا به گوش می‌رسد: کشوری که خود را طرف حساب دیگر کشورهای دنیا در مقوله حقوق بشر دانسته و به صورت دائم، علیه نقض حقوق بشر در کشورهای مخالف نظام سرمایه‌داری غرب بیانیه می‌دهد! اکنون، مقامات کانادایی خود باید بابت جنایتی تاریخی و بدتر از آن، سکوت در برابر این جنایت به افکار عمومی جهان پاسخگو باشند! 

  پرده‌برداری از یک جنایت هولناک 
بقایای بیش از ۲۰۰ کودک در محوطه یک مدرسه شبانه‌روزی که در اواخر قرن نوزدهم در استان بریتیش کلمبیای کانادا ایجاد شده بود تا افراد بومی را به زور جذب کند کشف شد.به گزارش یورونیوز،حدود ۱۵۰ هزار کودک می‌تیس، رنگین‌پوست و اینوئیت [اسکیموهای کانادا و گرینلند] به اجبار در این مؤسسات ثبت‌نام شدند. این کشف بخشی تاریک از تاریخ کانادا را به نمایش می‌گذارد.اخیرا  با کمک رادارهای مخصوص بقایای ۲۱۵ کودک در این مکان در نزدیکی شهر کملوپس پیدا شد. روزان کازیمیر، رئیس قبیله‌ای که کودکان متعلق به آن بوده‌اند   گفت: «برخی از بچه‌ها تنها سه سال سن داشتند.»

به گفته وی، مرگ این کودکان که علت و زمان آن مشخص نیست، هیچ‌گاه از سوی مدیریت مدرسه شبانه‌روزی اعلام نشده بود. وی اضافه کرد که ممکن است اجساد بیشتری پیدا شود زیرا مناطق دیگری برای جست‌وجو در محوطه مدرسه وجود دارد.وی تصریح کرد که یافته‌های اولیه تحقیقاتی در ماه ژوئن در گزارشی منتشر خواهد شد. این مکان زمانی بزرگ‌ترین مدرسه شبانه‌روزی کانادا بود.

  قلب ما شکست اما کاری نمی‌کنیم! 
مقامات کانادایی در مواجهه با این پرونده، قصد دارند بعد «تاریخی» ماجرا را بر «بعد حقوقی» آن برتری داده و آنچه در مدرسه شبانه‌روزی متعلق به اجدادشان گذشته است را محصور و محدود در گذشته بدانند!جاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا در توییتی در واکنش به این ماجرا گفت: «قلب من شکست.» او که سازش با بومیان کانادا را از سال ۲۰۱۵ تاکنون در دستور کار و اولویت‌های خود قرار داده است، افزود: «این یادآوری غم‌انگیز از این فصل تاریک در تاریخ ما است. من به همه افرادی که تحت تأثیر این اخبار تکان‌دهنده قرار گرفته‌اند فکر می‌کنم.»

مدرسه سابق شبانه‌روزی که به نمایندگی از دولت کانادا از سوی کلیسای کاتولیک اداره می‌شد، یکی از ۱۳۹ موسسه‌ای بود که در پایان قرن نوزدهم میلادی در این کشور تأسیس شده و تا دهه ۱۹۹۰ فعال بودند.مدرسه شبانه‌روزی کملوپس در سال ۱۸۹۰ افتتاح شد و تا دهه ۱۹۵۰ پذیرای ۵۰۰ دانش‌آموز بود. این مدرسه در سال ۱۹۶۰ تعطیل شد.

  آمارهایی که در جایی ثبت نشده است 
سؤال اصلی اینجاست که چرا دولت‌های مختلف کانادایی( ازجمله دولت فعلی جاستین ترودو)اقدام جدی و گسترده‌ای را جهت جمع‌آوری آمار دقیق کشته‌شدگان نژادپرستی در این کشور صورت نداده‌اند؟! این مرگ‌ها در جایی ثبت نشده است گرچه بخش بایگانی موزه محلی در حال همکاری با موزه سلطنتی بریتیش کلمبیا است تا بررسی کنند آیا سوابق مربوط به این مرگ‌ها را می‌توانند پیدا کنند؟! در هر حال، اصل ماجرا به قوت خود باقیست! اینکه دولت‌های کانادایی اقدامی در راستای کشف و احصاء واقعی جنایات صورت گرفته علیه بومیان این کشور صورت نداده‌اند. 

  کودکانی که حق استفاده از زبان مادری را نداشتند 
حدود ۱۵۰ هزار کودک بومی می‌تیس، رنگین‌پوست و اینوئیت به اجبار در این مدارس شبانه‌روزی ثبت‌نام شدند جایی که آن‌ها را از خانواده، زبان و فرهنگشان جدا می‌کرد.این اقدام بخشی از برنامه تلفیق آن‌ها در جامعه کانادا بود. آن‌ها مجبور بودند که مسیحی شوند و اجازه صحبت به زبان مادری خود را نداشتند.طبق یافته‌های کمیسیون تحقیق ملی در سال ۲۰۱۵، تعداد زیادی کودک در این مدارس مورد بدرفتاری یا

 سوء استفاده جنسی قرار گرفتند و حداقل ۳۲۰۰ نفر در این مدارس کشته شده‌اند که اغلب بر اثر بیماری سل بوده است.مدیر مدرسه کملوپس در سال ۱۹۱۰ از بودجه ناکافی دولت کانادا برای «تغذیه دانش‌آموزان» شکایت کرده بود. اتاوا  در سال ۲۰۰۸ به ‌عنوان بخشی از توافقنامه ۱/۹ میلیارد دلار کانادا، از بازماندگان این مدارس شبانه‌روزی عذرخواهی رسمی کرده بود. دولت کانادا اعتراف کرد که آزار جسمی در این مدارس بیداد می‌کرد و بسیاری از دانش‌آموزان به خاطر صحبت به زبان مادری خود مورد ضرب‌وجرح قرار می‌گرفتند.

  آیا دوران استعمار در کانادا پایان یافته است؟
سؤال دیگر این است که آیا دوران تبعیض، نژادپرستی و دیگر مصادیق استعمار در کانادا پایان یافته است؟متأسفانه پاسخ این سؤال مثبت نیست! شواهد موجود نشان می‌دهد که کشتار هزاران انسان بی‌گناه در کانادا به صورت عامدانه از سوی دولت‌های این کشور سانسور شده است. در سال ۲۰۱۹ میلادی، یک گزارش رسمی  نتیجه‌گیری کرده است که  ساختار حکومتی و سیاسی  کانادا در «نسل‌کشی» علیه زنان بومی این کشور شریک جرم به‌حساب می‌آید.به عبارت بهتر، در شرایط فعلی نیز زنان بومی کانادا ۱۲ برابر بیشتر از زنان سفیدپوست و عادی در معرض تجاوز، مرگ یا مفقود شدن قرار دارند. شبکه بی‌بی‌سی در این خصوص گزارش داده است :

«این گزارش  تکان‌دهنده، نتیجه تقریبا سه سال جمع‌آوری اظهارات شاهدان و تحقیق درباره خشونت خارج از تناسبی است که زنان و دختران بومی در کانادا با آن روبه رو هستند.این گزارش بحران موجود را به استعمار ریشه‌دار و کوتاهی‌های دولت نسبت می‌دهد.بر اساس آنچه مریون بولر سرپرست این تحقیقات می‌گوید، علیرغم شرایط و گذشته متفاوت، همه ناپدیدشدگان و مقتولان دارای این وجه اشتراک هستند که از نظر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی به حاشیه رانده شده‌اند و در معرض نژادپرستی و زن‌ستیزی نهادینه در بافت جامعه کانادا هستند.»

در هر حال، ما امروز تنها از «تاریخ سیاه» در کانادا سخن نمی‌گوییم، بلکه در حال حاضر نیز نژادپرستی نامرئی و غیراعلامی علیه بومیان این سرزمین ، به عناوین و بهانه‌های مختلف جاری است. اقدامات و غفلت‌های گذشته و حال کانادا نسبت به مردمان بومی این کشور موضوعی نیست که بتوان آن را فراموش کرد. بدون شک ، سیاستمداران کانادایی باید به جای تنظیم قطعنامه‌های حقوق بشری علیه دیگر کشورهای دنیا، به فکر اجساد کشف نشده هزاران کودک و زن بی‌گناه دیگری باشند که تنها به دلیل بومی بودن ، در جای‌جای این کشور به صورت مخفیانه دفن شده‌اند! در این میان، قطعا عذرخواهی ساده مقامات کانادایی چیزی را حل نخواهد کرد! 

 
مرجع : روزنامه رسالت
کد مطلب : ۹۳۵۴۶۲
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما

منتخب
پیشنهاد ما