اسلام تايمز 16 مهر 1398 ساعت 12:47 https://www.islamtimes.org/fa/article/820821/جنگ-رمضان-خیانتی-همچنان-استمرار -------------------------------------------------- عنوان : جنگ رمضان و خیانتی که همچنان استمرار دارد -------------------------------------------------- اسلام تایمز: 6اکتبر سالروز چهارمین جنگ اعراب با اسرائیل است. جنگی که در 25 اکتبر و بر اساس قطعنامه 338 شورای امنیت سازمان ملل و بر قرار آتش بس میان طرفین درگیری متوقف شد. متن : 6اکتبر سالروز چهارمین جنگ اعراب با اسرائیل است. جنگی که در 25 اکتبر و بر اساس قطعنامه 338 شورای امنیت سازمان ملل و بر قرار آتش بس میان طرفین درگیری متوقف شد. در 6 اکتبر 1973 میلادی ارتش های مصر و سوریه همزمان از شمال و جنوب به مواضع صهیونیست ها در شبه جزیره سینا و بلندی های جولان که از سال 1967 در اشغال صهیونیست ها بود، حمله کردند. حمله ای که در آغاز با موفقیت هایی همراه بود اما نهایتا با شکست تلخ اعراب همراه شد. در این روز ارتش مصر موفق شد پس از عبور از کانال سوئز، استحکامات اسرائیلی در این منطقه که به خط و یا دژ پارلو مشهور بود را درهم بشکنند که خود یک موفقیت بزرگ بود. ارتش سوریه هم مواضع و استحکامات صهیونیست ها در بلندی های جولان را مورد تهاجم قرار دادند و بخش هایی از جولان را آزاد کردند اما در نهایت هر دو کشور ناگزیر به بازگشت به مواضع قبلی شدند. بر اساس کتاب خاطرات ریچارد نیکسون رئیس جمهور وقت امریکا این جنگ بر اساس طراحی امریکا و با خیانت انورسادات رئیس جمهور مصر که جانشین جمال عبدالناصر شده بود، انجام گرفته است. در آن زمان امریکا با کسری بودجه شدیدی روبرو بود و در عین حال رقیب بین المللی امریکا یعنی اتحاد جماهیر شوری بیشترین نفوذ را در کشورهای خاورمیانه و شمال افریقا داشت. نیکسون در کتاب خاطرات خود تاکید دارد که انور سادات از همان روزهای اول که نیروهای مصر پیروزی های بزرگی را کسب کرده بودند و نیز در طول جنگ بارها به امریکا پیام داده است که خواستار طولانی شدن جنگ نیست. همچنین سادات با درخواست های مکرر حافظ اسد رئیس جمهور فقید سوریه برای تن ندادن به آتش بس، مخالفت می کرد. سادات از روز چهارم جنگ تصمیماتی غیر مسئولانه گرفت و آنها را بر فرماندهان نظامی خود خصوصا ژنرال شاذلی علیرغم مخالفت آنها تحمیل کرد. تصمیماتی که عملا شرایط را به ضرر ارتش مصر و به نفع ارتش صهیونیستی تغییر داد. تحلیلگران معتقدند که هدف سادات از شروع این جنگ از بین بردن قدرت نظامی مصر و تغییر موازنه قوا به نفع اسرائیل، همچنین دستآویز قراردادن آن برای صلح با اسرائیل می دانند. زیرا وی از همان روزی که به عنوان رئیس جمهور مصر انتخاب شد، تاکید داشت که خواستار جنگ با اسرائیل نیست و خواستار صلح است. اما باور افکار عمومی مصر به ارتش ناصری و باور ارتش مصر به قدرت خود آماده پذیرش سیاست های سازشکارانه سادات نبود لذا با آغاز این جنگ و نهایتا مدیریت جنگ به سمت شکست، عملا توان ارتش مصر را تحلیل برد و افکار عمومی را برای قبول اجباری سیاست سازش همراه کرد. بر همین اساس بود که در زمانی که سوریه جبهه جولان را گشوده بود و اسرائیل با توجه به تراکم جمعیتی صهیونیست ها در شمال بخش وسیعی از نفرات و تجهیزات را به جبهه شمالی منتقل کرده بود و این فرصت بسیار بزرگی برای سادات بود تا ارتش مصر را تا عمق فلسطین اشغالی پیروزمندانه بکشاند اما سادات با تصمیمات عمدا غلط خود روند پیروزی را تغییر داد و با تن دادن به آتش بس؛ سوریه را در مقابل ارتش تقویت شده صهیونیست ها تنها گذاشت که تا نزدیکی دمشق نیز نفوذ کردند. کشورهای عربی مانند عراق و اردن با اعزام نیرو و تجهیزات در جبهه جولان( اما نه با گشودن جبهه جدید!) به نوعی در جنگ مشارکت کردند. برخی کشورها مانند الجزایر با تامین مالی خرید برخی تجهیزات از شوروی سعی کردند نیروهای عربی را تقویت کنند اما دیگر کشورها مانند عربستان تنها به حمایت های سیاسی بسنده کردند. البته عربستان با طراحی تحریم نفتی توانست از این جنگ بالاترین بهره خصوصا در ابعاد سیاسی را ببرد و عملا جایگزین مصر به عنوان برادر بزرگ اعراب شود. امریکا با شوک نفتی که وارد شد با توجه به افزایش قیمت نفت با بالابردن تولید وصادرات نفت خود و افزایش قیمت ها عملا کسری بودجه خود را جبران و سود بسیار هنگفتی را هم برد. از سوی دیگر با توجه به حمایت گسترده تجهیزات نظامی که از اسرائیل کرد، در کنار خیانت برخی رهبران عربی عملا حوذه نفوذ شوری در منطقه را به پایین ترین سطح خود رساند و رژیم های منطقه یک به یک به سمت امریکا گرایش پیدا کردند. مصر نخستین کشوری بود که عملا از شوروی فاصله گرفت. سادات پس از جنگ بحث صلح با اسرائیل را با شدت بیشتری پیگیری کرد و نهایتا در 17 سپتامبر 1978 در کمپ دیوید قرار داد صلح با اسرائیل را امضاء کرد. این جنگ در واقع شاخص مهمی در وابستگی و خیانت برخی از رهبران عربی به ملت هایشان و آرمان بزرگ اسلامی آنها یعنی فلسطین است. البته این جنگ نشان داد که ارتش اسرائیل شکست ناپذیر نیست و اگر یک اتحاد واقعی میان اعراب بود اشغال فلسطین هرگز طولانی نمی شد. در این میان تنها ارتش سوریه است که حماسه آفرید و مظلومانه مقاومت کرد و بر این اساس تنها ملت سوریه هستند که باید این حماسه آفرینی را گرامی بدارند و دیگر اعراب نیز تنها باید با یاد ارتش سوریه در جنگ رمضان یا جنگ اکتبر را گرامی بدارند زیرا رهبرانشان این جنگ را به حقارت بزرگی برای آنها تبدیل کردند. اکنون پس از گذشت 45 سال از جنگ اکتبر شرایط منطقه کاملا به ضرر رژیم صهیونیستی و حامیانش رقم خورده است. هر چند رهبرانی که در زمان آن جنگ به آرمان فلسطین خیانت کردند همچنان در مسر خیانت گام بر می دارند و تا بدانجا پیش رفته اند که با وقاحت تمام از به رسمیت شناختن اسرائیل سخن می گویند اما جریان مقاومتی که با انقلاب اسلامی ایران وارد معادله منطقه شده است، قدرتمندانه پرچم آرمان فلسطین را برافراشته است و این جریان اکنون به عنوان قدرتمندترین بازیگر منطقه در حال تحقق جهان بدون صهیونیسم است.